Απλά θέλω να είμαι ένας απ' αυτούς.
Θα ήθελα να καθίσω μαζί τους και να πιω ένα ποτό,
και να μιλήσουμε για οτιδήποτε.
Θα ήθελα να μου δώσουν λίγο καπνό,
ένα ποτήρι κρασί,
ή απλά να με ρωτήσουν, "Πώς είσαι σήμερα;"
Και να απαντούσα, και να μιλούσαμε.
Και από καιρό σε καιρό,
Θα έκανα κι ένα σκίτσο δώρο σ' έναν απ' αυτούς.
Ίσως να το δεχόντουσαν, και να το κρατούσαν κάπου.
Και μια γυναίκα θα μου χαμογελούσε και θα ρωτούσε,
"Πεινάς; Θα ήθελες κάτι να φας;
"Ένα κομμάτι ζαμπόν, λίγο τυρί, ή ίσως ένα φρούτο;"
Απόδοση διαλόγων Drakman 1000modi
Κοίτα με.
Σε παρακαλώ.
Τι;
Μη φοβάσαι!
Μείνε ακίνητη
Στέκομαι ακίνητη... τι θέλεις;
Σε παρακαλώ μην κινείσαι!
Γιατί;
Θέλω να κάνω ένα σκίτσο σου.
Ένα σκίτσο;
Ναι.
Ένα σχέδιο.
Θέλω να σε ζωγραφίσω.
Γιατί;
ΣΤΗΝ ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ
Θέλω αυτά τα πράγματα έξω από 'δώ.
Τώρα!
Μου υποσχέθηκες μια ομαδική παράσταση, με αληθινούς καλλιτέχνες.
Αυτά, είναι όλα δικά σου!
Πού είναι οι άλλοι καλλιτέχνες;
Κανείς δεν έρχεται να τα δει αυτά, κανείς.
Εντάξει, ένα άτομο τα κοίταξε.
Το θέμα ήταν να μαζέψουμε περισσότερους πελάτες, όχι να τους τρομάξουμε!
Θέλω να τα μαζέψεις, τώρα!
Μα το σόου υποτίθεται ότι θα κρατούσε άλλες δύο εβδομάδες.
Τελείωσε σήμερα!
Αρκετά!
Τι δε σου αρέσει σ' αυτό;
Δε μου αρέσει τίποτα. Τίποτα!
Λοιπόν, πρώτα!
Οι κανόνες της νέας κοινότητας καλλιτεχνών...
Έχει όνομα;
Όχι, όχι ακόμα. Αλλά έχω περίπου 25 προτάσεις...
Όπως;
"Η Κυψέλη"
- Τι άλλο; - "Η Αγρανάπαυση"
Κάποιοι από αυτούς θα ήταν στην ομάδα μου.
Με απογοήτευσαν.
Υπάρχει μια παλιά φάρμα κοντά στο Σενλίς.
Όχι, την ξέρω αυτή τη φάρμα... είναι μια τρώγλη!
Μπορούμε να τη φτιάξουμε.
Όχι, όχι! Έχει δίκιο! Βρωμάει! Είναι απαίσια!
Τι άλλο έχουμε;
Και ποιος θα πληρώσει το νοίκι;
Όλοι μας.
Στην τελευταία συνάντηση συμφωνήσαμε όλοι... Έτσι δεν είναι; Για το νοίκι και τα έξοδα.
Όταν κάποιος πουλάει έναν πίνακα ή ένα γλυπτό,
δίνει το 20% στην Κοινότητα.
Έτσι, αν υπάρχουν μόνο 2 ή 3 από εμάς που πωλούν,
- πληρώνουν για τους άλλους. - Αυτή είναι η ιδέα.
Αν κάποιος γίνει διάσημος, θα φύγει σίγουρα!
Όχι απαραίτητα, εγώ δε θα έφευγα ποτέ.
Ναι αλλά εσύ δε θα γίνεις ποτέ διάσημος!
Και το φαγητό; Ποιος θα μαγειρεύει;
Πρέπει να προσλάβουμε κάποιον.
- Το σκεφτήκαμε για να εξοικονομήσουμε χρήματα. - Που σημαίνει;
Αυτοί που δεν πουλάνε,
θα μπορούσαν να δουλέψουν για παράδειγμα, σα μάγειρες, ή κηπουροί,
μια μέρα τη βδομάδα, μπορούμε να καλλιεργούμε πατάτες, κρεμμύδια, φασόλια...
Από τι είναι φτιαγμένη αυτή η μπριζόλα;
Με άλλα λόγια, θέλετε να εγκαθιδρύσετε μια ιεραρχία!
Αυτοί που διοικούν και αυτοί που υπακούν!
Δεν είναι αυτό...
Τον ξέρεις, έτσι δεν είναι;
Ναι, έχω κάποιους από τους πίνακές του στην γκαλερί.
Γκωγκέν!
Με συγχωρείτε!
Δεν τους αντέχω.
Προσποιούνται ότι είναι καλλιτέχνες και συμπεριφέρονται σαν γραφειοκράτες.
Καθένας απ' αυτούς είναι ένας μικρός τύραννος.
Είμαι ο Πωλ Γκωγκέν, παρεμπιπτόντως.
Το ξέρω.
- Είσαι ο Βίνσεντ. - Ναι.
Ο αδερφός του Τεό.
Είδα τους πίνακές σου στην καφετέρια.
Αλήθεια; Πρέπει να ήσουν ο μόνος.
Αλλά αν το έκανες, άξιζε τον κόπο.
Υπήρχαν μερικά καλά εκεί μέσα,
αλλά ήταν δύσκολο να δω.
Ήταν ένας δύσκολος χώρος. Και πάρα πολλά έργα.
Η ιδέα μου ήταν μια ομαδική παράσταση.
Νόμιζα ότι μια κοινότητα καλλιτεχνών θα μπορούσε να είναι,
σαν μια οικογένεια.
Μιας και οι άλλοι καλλιτέχνες δεν συμμετείχαν,
έπρεπε να το κάνω μόνος μου.
Το γέμισα με ό,τι είχα στο στούντιο μου.
Ναι, έτσι φάνηκε.
Αυτοί οι άνθρωποι, δε θέλεις να είναι η οικογένειά σου.
Ποιος χρειάζεται τέτοια οικογένεια;
Δεν μπορείς να διαλέξεις την οικογένειά σου, αλλά μπορείς να διαλέξεις τους φίλους σου.
Αγαπώ τον αδερφό μου.
Τότε είσαι τυχερός.
Αλλά το πιο σημαντικό, είναι ότι κι εκείνος σ ' αγαπάει.
Ξέρω ότι είναι πολύ καλός μαζί σου.
Θέλω να φύγω όσο πιο μακριά γίνεται απ' αυτούς τους ανθρώπους.
Να πάω στη Μαδαγασκάρη.
Μαδαγασκάρη; Και γιατί Ιαπωνία;
Όχι, Όχι, Μαδαγασκάρη.
Είναι ένα νησί. Μεγάλο νησί.
Μεταξύ Αφρικής και Ινδίας.
Ή ακόμα μακρύτερα, σε κάποιο απομακρυσμένο νησί
όπου δεν έχουν ακούσει ποτέ για τη ζωγραφική,
για το Παρίσι ή τα σχολεία.
Κάπου όπου μπορώ να δημιουργήσω ένα νέο όραμα,
ένα νέο τρόπο ζωγραφικής,
μακριά από όλα τα συστήματα και τις θεωρίες.
Πραγματική ελευθερία.
Θα ήθελα να ηρεμήσω και να πάρω το χρόνο μου,
μόνος, να ξεχάσω τον υπόλοιπο κόσμο, και απλά...
Να ζωγραφίζω.
Εκεί.
Αργά.
Ό,τι μου έρχεται, τίποτα άλλο.
Καλό ακούγεται.
Μισώ την ομίχλη. Βαρέθηκα αυτό το γκρι φως.
Θα ήθελα να βρω ένα νέο φως.
Για πίνακες που δεν έχουμε δει ακόμα.
Φωτεινούς πίνακες, ζωγραφισμένους στο φως του ήλιου.
Πήγαινε Νότια, Βίνσεντ.
Αρλ, Νότια Γαλλία
Τι διαβάζετε σήμερα;
Τη Βίβλο;
Ω, όχι, Σαίξπηρ.
Πώς το είπατε;
Σαίξπηρ. Γουίλιαμ Σαίξπηρ.
Είναι ένας Άγγλος συγγραφέας.
Τον ξέρατε;
Όχι, έζησε πολύ καιρό πριν.
- Είναι καλός; - Ω, ναι.
Για τι πράγμα γράφει;
Για όλα.
Για τους άνδρες και τις γυναίκες, τους θεούς και τους βασιλιάδες,
για την αγάπη και το μίσος.
Τι διαβάζετε τώρα;
Ένα θεατρικό έργο που λέγεται Ριχάρδος ο 3ος.
- Ποιος είναι, αυτός ο Ριχάρδος; - Ένας βασιλιάς, ένας βασιλιάς της Αγγλίας.
Καλός βασιλιάς;
Όχι, τον θεωρούσαν πραγματικό μπάσταρδο.
- Σκότωσε ανθρώπους; - Ναι, πολλούς.
Δεν πρέπει να διαβάζετε την ιστορία ενός μπάσταρδου.
Γιατί όχι;
- Γράφει καλά τουλάχιστον; - Ναι, πολύ καλά.
Μερικές από τις γραμμές δεν είναι πολύ σαφείς, αλλά...
- Μου αρέσει αυτό. - Γιατί;
Γιατί μου αρέσει το μυστήριο,
και ο Σαίξπηρ είναι πιο μυστηριώδης
από οποιονδήποτε άλλο συγγραφέα.
Λοιπόν, όταν διαβάζω ένα βιβλίο,
Μου αρέσει να καταλαβαίνω τι γράφει.
Τι βιβλία διαβάζετε;
Μμμ...
Κυρίως μυθιστορήματα. Μοντέρνα μυθιστορήματα.
Και διηγήματα στις εφημερίδες.
Θλιβερές ιστορίες.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά μου αρέσουν οι λυπημένες ιστορίες.
Αν είχα περισσότερο ελεύθερο χρόνο, θα...
Περίμενετε ένα λεπτό. Επιστρέφω αμέσως.
- Έχω ένα βιβλίο για εσάς. - Ευχαριστώ.
Δεν έχει τίποτα γραμμένο. Στην πραγματικότητα, είναι κενό.
Αλλά σκέφτηκα ότι θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε το χαρτί.
Ευχαριστώ.
Συγγνώμη, ήθελα να σας ρωτήσω...
Υπάρχει κάποιο μέρος ή έχετε καμιά αποθήκη,
ή ένα δωμάτιο που θα μπορούσα να ζωγραφίσω; Είναι...
Μερικές φορές είναι δύσκολο μ' αυτό τον καιρό, το μαϊστράλι.
Το κίτρινο σπίτι δίπλα είναι άδειο εδώ και μήνες.
Ίσως θα μπορούσε να το χρησιμοποιήσει;
Ναι...
Ίσως θα μπορούσαμε να κάνουμε μια συμφωνία με τον αδερφό σας;
Είναι λίγο ερειπωμένο,
αλλά η Γκάμπι μπορεί να σας βοηθήσει να το καθαρίσετε.
Αυτό θα ήταν τέλειο για μένα.
Ίσως μπορώ,
να φτιάξω ένα πίνακα σας...
...κάποια μέρα.
Δικό μου;
Ναι.
Αν θέλετε, Κύριε, σας ευχαριστώ.
Έχετε λάβει τα χρήματα για αυτό το μήνα;
Ακόμα μου χρωστάτε για τον προηγούμενο μήνα.
Όταν φτάσουν,
θα σε πληρώσω.
Ο αδερφός σας πρέπει να είναι πλούσιος.
Λοιπόν, δεν.. δεν είναι.
Είναι έμπορος. Πουλάει πίνακες.
Τους πίνακές σας;
Όχι ακόμα.
Πρέπει να πλένεστε μερικές φορές.
Τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα.
Φαίνομαι Βρόμικος;
Μυρίζετε απαίσια.
Δεν είστε άσχημος.
Αν πλενόσασταν λίγο,
μπορεί να ήσασταν και όμορφος.
Αν ήμουν καθαρός, θα με έβρισκες ελκυστικό;
Ίσως.
Θα έμενες εδώ μαζί μου αν σου έδινα 50 φράγκα;
Δεν έχετε 50 φράγκα.
Τα λέμε αύριο, Βίνσεντ.
Γιατί τα ζωγραφίζετε αυτά;
Ποιά;
Αυτά τα λουλούδια. Γιατί τα ζωγραφίζετε;
Δεν τα βρίσκεις όμορφα;
Είναι όμορφα λουλούδια, χωρίς αμφιβολία.
Πιο όμορφα απ' ό,τι ζωγραφίζετε.
- Νομίζεις; - Ναι.
Ίσως έχεις δίκιο.
Αλλά αυτά τα λουλούδια θα μαραθούν και θα ξεθωριάσουν.
Όλα τα λουλούδια το κάνουν.
Το ξέρω, όλοι το ξέρουν αυτό.
Αλλά τα δικά μου θ' αντισταθούν.
Είστε σίγουρος;
Τουλάχιστον θα έχουν μια ευκαιρία.
Πρέπει να με ζωγραφίσετε.
Γιατί όχι;
Αν με ζωγραφίσετε,
Θα έμενα νέα για πάντα, ίσως.
Μπορώ ακόμα και να σε κάνω να φαίνεσαι νεότερη.
Όχι, δε θα ήταν σωστό.
Όταν αντιμετωπίζω ένα επίπεδο τοπίο,
Βλέπω μόνο την αιωνιότητα.
Μόνο εγώ τη βλέπω;
Η πλάση δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς λόγο.
Κοιτάξτε, κοιτάξτε, εκεί πέρα!
Τι είναι αυτός;
Είναι ένας ζωγράφος.
- Και τι κάνει; - Ζωγραφίζει υποθέτω.
Μπορούμε να πάμε να τον δούμε;
- Ω όχι, όχι! - Ω ναι!
Έχουμε αργήσει, δεν έχουμε χρόνο...
Μόνο για ένα λεπτό! Δεν έχω ξαναδεί ζωγράφο!
'Ενας ζωγράφος, ένας ζωγράφος!
Γυρίστε πίσω! Όλοι σας!
Αμέσως!
Τι ζωγραφίζετε κύριε;
Αυτές!
- Ρίζες; - Ναι.
Και γιατί ζωγραφίζετε ρίζες; Τις βρίσκετε όμορφες;
Ω, ναι.
- Θα ζωγραφίσετε και το υπόλοιπο δέντρο; - Όχι.
Μόνο τις ρίζες;
Ναι.
Κι εμείς, στο σχολείο, ζωγραφίζουμε φύλλα, λουλούδια μερικές φορές...
Και βάζουμε και χρώματα πάνω τους... Αλλά με χρωματιστά μολύβια..
Μια μέρα ζωγράφισα ένα σαλιγκάρι! Και έμοιαζε πολύ με σαλιγκάρι!
Μοιάζουν με φίδια...
- Η χέλια. - Η σκουλίκια.
- Μεγάλα σκουλήκια, ναι. Κοίτα αυτό! - Μην το ακουμπάς.
Το γεγονός είναι ότι μερικοί ζωγράφοι ζωγραφίζουν περίεργα πράγματα σήμερα.
Υπήρχε μια εποχή που ο κόσμος ήξερε πώς να ζωγραφίζει. Αλλά αυτή η εποχή τελείωσε.
Τώρα, ο καθένας αποκαλεί τον εαυτό του καλλιτέχνη.
"Μπορώ να ζωγραφίζω...ρίζες..."
Φύγετε!
Ω.
Φύγε! Φύγε!
Φύγε! Άσε με ήσυχο! Αφήστε με ήσυχο!
Είσαι τρελός!
Τρέξτε παιδιά! Τρέξτε!
Φύγε!
Άφησε με!
Τεό.
Τεό, έλα εδώ.
Μου είπαν τι συνέβη.
Σε παρακαλώ,
πες μου,
πώς νιώθεις;
Νιώθω καλά μαζί σου.
Τόσο καλά...
που θα ήθελα να πεθάνω έτσι.
Όταν ήμασταν μικροί,
συνήθιζα να σκαρφαλώνω στο κρεβάτι μαζί σου, θυμάσαι;
Ναι, το έκανες.
Όταν έκανε κρύο.
Πόσο καιρό θα μείνεις;
Μόνο για σήμερα, λυπάμαι.
Πρέπει να γυρίσω στο Παρίσι. Έχω τόσα πολλά να κάνω...
Μου είπαν ότι ήσουν
στο νοσοκομείο, και πήρα το πρώτο τρένο.
Δεν μπορείς να μείνεις περισσότερο;
Δεν μπορώ, λυπάμαι.
Μου πήρε μια μέρα και μια νύχτα για να 'ρθω εδώ.
Και είμαι παντρεμένος τώρα.
Το ξέρω ότι είσαι.
Είμαι πολύ χαρούμενος για σένα και τη Τζο.
Βίνσεντ,
γιατί σ' έβαλαν εδώ;
Δεν έχω ιδέα, Τεό. Στο ορκίζομαι.
Πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος.
Από καιρό σε καιρό,
Νιώθω σαν να χάνω το μυαλό μου.
Ναι, το μυαλό μου τρελαίνεται,
Αλήθεια σου λέω. Βγαίνει από μέσα μου.
Τι εννοείς;
Λένε ότι ουρλιάζω στους δρόμους, ότι κλαίω,
ότι έβαλα μαύρη μπογιά στο πρόσωπό μου για να τρομάξω τα παιδιά.
Αλλά, δεν θυμάμαι τίποτα.
Τίποτα εκτός από,
το σκοτάδι και το άγχος,
έτσι με έστειλαν εδώ.
Με πραγματικά τρελούς ανθρώπους.
Πίνεις πολύ;
Πρέπει να σου πω,
μην το πεις όμως στους γιατρούς...
Τεό, μερικές φορές έχω οράματα.
Ποιον βλέπεις;
Είναι δύσκολο να πω.
Φαντάσματα;
Δεν ξέρω.
Λουλούδια, μερικές φορές,
και επίσης αγγέλους, ανθρώπινες υπάρξεις.
Είναι μπερδεμένο.
Μερικές φορές μου μιλάνε.
Τι λένε;
Δεν τους καταλαβαίνω.
Αλλά είναι τρομακτικό. Δεν είναι πάντα καλοί.
Θα μιλήσω στους γιατρούς, και θα δω τι μπορεί να γίνει.
Όταν γίνομαι έτσι,
δεν ξέρω για τι είμαι ικανός.
Ίσως θα μπορούσα να σκοτώσω,
και μετά να πέσω από ένα γκρεμό.
Αγαπητέ Πωλ,
Ξέρω ότι επικοινωνείς με τον αδερφό μου, τον Βίνσεντ,
και ανυπομονεί,
για την άφιξή σου στην Αρλ,
η οποία ξέρω ότι αναβλήθηκε λόγω οικονομικών ενδιαφερόντων.
Είμαι προετοιμασμένος και δεσμευμένος να στέλνω 250 φράγκα κάθε μήνα,
σε αντάλλαγμα για έναν πίνακα σου το μήνα,
κατά την κρίση σου.
Θα ωφελούσε πολύ τον Βίνσεντ
να σε δω το συντομότερο δυνατόν.
Μια θερμή χειραψία.
Με ενθουσιασμό, Τεό Βαν Γκογκ.
Υ. Γ.
Ανυπομονώ για την απάντησή σου
και για να δω τα τελευταία σου έργα.
Από όλα τα δεινά που πλήττουν την ανθρωπότητα,
τίποτα δεν με τρελαίνει περισσότερο από την έλλειψη χρημάτων.
Αλλά όχι απόψε.
Άλλος ένας γύρος, κυρία.
Γκάμπι.
Μερικές μέρες, νιώθω σα ζητιάνος, αλλά όχι σήμερα.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Βίνσεντ,
και αυτή την ωραία ομάδα.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Πωλ.
Αλλά πραγματικά, κανείς εδώ γύρω δε με συμπαθεί αληθινά,
εκτός από την Κυρία και τον Κύριο Ζινού.
Μερικές φορές περνάνε μέρες προτού μιλήσω με κάποιον.
Περίμενα αυτή τη στιγμή.
Αλλά ήσουν τόσο αναποφάσιστος.
Χαίρομαι που το αποφάσισες.
Ακόμα σου στέλνει λεφτά ο αδερφός σου;
250 φράγκα το μήνα.
Όχι πολλά.
Κάνει ό,τι μπορεί.
Έκανες συμφωνία μαζί του;
Ναι.
Πληρώνει τα έξοδά μου εδώ,
και του στέλνω ένα καμβά το μήνα.
- Και είσαι ευχαριστημένος μ' αυτό; - Δεν πειράζει.
Είναι αποδεκτό.
Έχεις τόσο ακαταμάχητο πρόσωπο.
Ίσως πρέπει να 'ρθεις στο κίτρινο σπίτι
και να πόζαρεις για μένα.
Ίσως.
Θα το εκλάβω ως ναι.
Γιατί πρέπει πάντα να ζωγραφίζεις κάτι από τη φύση;
Νιώθω χαμένος αν δεν έχω κάτι να κοιτάζω.
Θέλω να βλέπω κάτι. Υπάρχουν τόσα πολλά να δεις.
Κάθε φορά που κοιτάζω,
βλέπω κάτι που δεν έχω ξαναδεί.
Ναι, αλλά αυτό που ζωγραφίζεις, αυτό που κάνεις, σου ανήκει.
Δεν χρειάζεται να αντιγράψεις τίποτα.
Δεν αντιγράφω.
Το ξέρω,
αλλά γιατί δεν ζωγραφίζεις αυτό που έχεις στο μυαλό σου;
Ό,τι βλέπει ο εγκέφαλός σου;
Γιατί η ουσία της φύσης είναι η ομορφιά.
Τι εννοείς;
Δεν καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Γιατί ήθελες να πας στη Μαδαγασκάρη;
Για να ξεφύγω από την κοινωνία, από τους ανθρώπους.
Αυτό θα γινόταν εν μέρει,
αλλά θα πήγαινες εκεί αναζητώντας την ομορφιά,
και η φύση θα ήταν σίγουρα εκεί.
Και θα ήταν διαφορετικό απ' αυτό που ήξερες πριν,
και θσ έκανε τους πίνακές σου να φαίνονται διαφορετικοί.
Όταν κοιτάζω τη φύση,
βλέπω πιο καθαρά,
το δεσμό που μας ενώνει όλους.
Μια δονούμενη ενέργεια,
που μιλάει με τη φωνή του Θεού.
Μερικές φορές είναι τόσο έντονη, που χάνω τις αισθήσεις μου.
- Έλα. - Στο ορκίζομαι.
Μετά από λίγο,
Ξυπνάω και δεν ξέρω πού είμαι ή τι κάνω.
Μου παίρνει μερικά λεπτά που δε μπορώ να θυμηθώ, ακόμα και το όνομά μου.
Άκου, Βίνσεντ, έρχεται η ώρα.
που οι ζωγράφοι δε θα χρειάζονται πια,
να κοιτάζουν τα μοντέλα και να κάθονται μπροστά από τη φύση.
Και ξέρεις γιατί;
Γιατί η φύση είναι αυτό που βλέπουμε εδώ, μέσα στο μυαλό μας.
Τίποτα άλλο!
Χωρίς τα μάτια μας, δεν υπάρχει φύση.
Και κανείς μας δε βλέπει τον κόσμο με τον ίδιο τρόπο.
Καθόμαστε, εσύ κι εγώ,
μπροστά απ' το ίδιο τοπίο,
δεν βλέπουμε τα ίδια βουνά, τα ίδια δέντρα.
Αυτό λέω κι εγώ.
Τα δέντρα που ζωγραφίζω είναι δικά μου.
Ακόμα και τα πρόσωπα που ζωγραφίζεις είναι δικά σου.
Και θα μείνουν εξαιτίας σου.
Αυτοί οι άνθρωποι θα γίνουν γνωστοί επειδή εσύ τους ζωγράφισες,
όπως τους ζωγράφισες, και όχι εξαιτίας αυτού που είναι.
Αυτό είναι καλό.
Και οι άνθρωποι θα πάνε σε μουσεία για να δουν τους πίνακες των ανθρώπων,
όχι για να δουν τους ανθρώπους που ζωγραφίστηκαν.
Ξέρεις, οι άνθρωποι δε συμπαθούν πάντα
τον τρόπο που φαίνονται στους πίνακές μου.
Πρέπει να ξεκινήσουμε μια επανάσταση. Καταλαβαίνεις;
Ναι, πρέπει.
Εμείς, η γενιά μας.
Πρέπει να αλλάξουμε εντελώς,
τη σχέση μεταξύ της ζωγραφικής, και αυτού που αποκαλείς φύση.
Μεταξύ της ζωγραφικής και της πραγματικότητας.
Γιατί η ζωγραφισμένη πραγματικότητα έχει τη δική της πραγματικότητα.
Έχεις δίκιο.
Οι ιμπρεσιονιστές,
είναι εκτός, συμφωνείς;
- Αα... - Έλα.
Βάφουν μόνο τα μωρά τους στους κήπους τους.
Δεν θα πάνε ποτέ παραπέρα.
Ο Σερά μπερδεύει τη ζωγραφική με την επιστήμη.
Έχασε τον εαυτό του σε οπτικά πειράματα.
Δεν περιμένουμε τίποτα περισσότερο,
από τον Ρενουάρ, τον Ντεγκά, τον Μονέ...
Επαναλαμβάνονται.
Έδωσαν ό,τι μπορούσαν να δώσουν.
Δεν το εννοείς αυτό.
Σου αρέσει ο Ντεγκά.
Πρέπει να πεις ευχαριστώ για τους πίνακες που σου αρέσουν.
Ο Μονέ είναι πολύ καλός.
Είναι η σειρά μας.
Έχουμε τεράστια ευθύνη.
Ακόμα πιστεύω ότι ο Μονέ είναι πολύ καλός.
Θέλεις να πας στη Μαρτινίκα;
Χαίρομαι που είσαι εδώ.
Μπορείς να βάλεις το χέρι σου πίσω όπως ήταν;
Ευχαριστώ.
- Μπορώ να φύγω; - Μπορείς να φύγεις.
Πρέπει να σχεδιάζεις τους πίνακές σου αργά.
Προς τι η βιασύνη;
Δούλεψε ήρεμα, αργά.
Είσαι μέσα, δεν είσαι έξω στον άνεμο και στον θόρυβο.
Οι πίνακες πρέπει να δημιουργούνται με μια ξεκάθαρη κίνηση.
Σκέψου την επιφάνεια που ζωγραφίζεις
και πώς θα κάτσει πάνω της η μπογιά.
Αλλάζεις τα πράγματα τόσο γρήγορα,
που δε μπορείς καν να δεις τι έκανες.
Οι πίνακες πρέπει να ζωγραφίζονται γρήγορα.
Οι ζωγράφοι που βλέπω...
Φρανς Χαλς,
Γκόγια,
Βελάθκεθ,
Βερονέζε,
Ντελακρουά.
Όλοι οι ζωγράφοι που μου αρέσουν
ζωγραφίζουν γρήγορα με μια ξεκάθαρη κίνηση,
με κάθε χτύπημα.
Έχεις ακούσει για το "χτύπημα της ιδιοφυίας;"
Αυτό σημαίνει.
Ούτε καν ζωγραφίζεις έτσι.
Ζωγραφίζεις γρήγορα και ζωγραφίζεις υπερβολικά.
Η επιφάνειά σου μοιάζει σα να είναι φτιαγμένη από πηλό.
Μοιάζει περισσότερο με γλυπτό παρά με ζωγραφική.
Ούτε καν ζωγραφίζεις έτσι.
Ζωγραφίζεις γρήγορα και ζωγραφίζεις υπερβολικά.
Η επιφάνειά σου μοιάζει σα να είναι φτιαγμένη από πηλό.
Μοιάζει περισσότερο με γλυπτό παρά με ζωγραφική.
Αυτό που σου λέω, είναι ότι πρέπει να κοιτάξεις μέσα.
Λες συνέχεια "κοίτα μέσα." Το 'πιασα, το καταλαβαίνω.
Επαναλαμβάνεσαι.
Τι νομίζεις ότι κάνω;
Δεν επινοώ την εικόνα.
Δεν χρειάζεται να επινοήσω την εικόνα.
Τη βρίσκω ήδη στη φύση. Εγώ απλά την ελευθερώνω.
Εντάξει, απλά λέω, πρώτα σκέψου την επιφάνεια σου
και πώς θα κάτσει πάνω της η μπογιά.
Έλεγξε αυτό που κάνεις.
Ίσως θα έπρεπε να δουλεύεις περισσότερο μέσα.
Πέρασα όλη μου τη ζωή μόνος, σε ένα δωμάτιο.
Πρέπει να πάω να δουλέψω έξω για να ξεχάσω τον εαυτό μου.
Θέλω να είμαι εκτός ελέγχου.
Πρέπει να είμαι σε μια πυρετώδη κατάσταση.
Λέγεται ζωγραφική πράξη για κάποιο λόγο.
Εντάξει, ηρέμησε.
Δε θέλω να ηρεμήσω.
Όσο πιο γρήγορα ζωγραφίζω, τόσο καλύτερα νιώθω.
Δεν μπορώ να μείνω εδώ, Βίνσεντ.
Τι λες;
Δεν μπορώ να μείνω στην Αρλ.
Θα φύγω σύντομα.
Τι;
Πούλησα μερικούς πίνακες τελευταία.
Ίσως σου το είπε ο αδερφός σου;
Και πρέπει να γυρίσω στο Παρίσι.
Πού πας;
Βίνσεντ!
Πέρασα όλη μου τη ζωή μόνος, σ' ένα δωμάτιο.
- Πρέπει να βγω έξω και να δουλέψω... - Τι κάνεις;
...να ξεχάσω τον εαυτό μου.
- Θέλω να είμαι εκτός ελέγχου. - Τι;
Πρέπει να είμαι σε πυρετώδη κατάσταση.
Λέγεται ζωγραφική πράξη για κάποιο λόγο.
Εντάξει, ηρέμησε.
Δεν θέλω να ηρεμήσω.
Όσο πιο γρήγορα ζωγραφίζω, τόσο καλύτερα νιώθω.
Γιατί κλαις;
Τι έκανα; Πού έκανα λάθος;
Τίποτα.
Δεν έχεις καμία σχέση μ' αυτή την απόφαση.
Βίνσεντ, δεν μπορούμε να ζήσουμε δίπλα-δίπλα.
Οι ιδιοσυγκρασίες μας είναι ασύμβατες,
πρέπει να το παραδεχτείς.
Και πρέπει να καταλάβεις
ότι η φήμη μου έχει εδραιωθεί τώρα.
Δεν μπορώ να ζω σε μια εξοχική πόλη πια.
Πρέπει να είμαι κοντά σε ανθρώπους τώρα.
Εξάλλου, δε μου αρέσει εδώ.
Περιτριγυρίζεσαι από ηλίθιους, κακούς, ανίδεους ανθρώπους.
Έλα τώρα, γιατί είσαι τόσο δραματικός;
Σε παρακαλώ, μη φύγεις.
Είναι υπέροχο που είσαι εδώ.
Πούλησα μερικούς πίνακες τελευταία.
Ίσως να σου το είπε ο αδερφός σου;
Μη μου το κάνεις αυτό! Σε ικετεύω.
- Όχι! - Τίποτα.
Δεν έχεις καμία σχέση μ' αυτή την απόφαση.
Πού πας;
Βίνσεντ, δεν μπορούμε να ζήσουμε δίπλα-δίπλα.
Βίνσεντ!
Οι ιδιοσυγκρασίες μας είναι ασύμβατες,
πρέπει να το παραδεχτείς.
Και πρέπει να καταλάβεις
ότι η φήμη μου έχει εδραιωθεί τώρα.
Δεν μπορώ να ζω σε μια εξοχική πόλη πια.
Πρέπει να βρίσκομαι κοντά σε ανθρώπους, τώρα.
Τι;
Εξάλλου, δε μου αρέσει εδώ.
Περιτριγυρίζεσαι από ηλίθιους, κακούς, ανίδεους ανθρώπους.
Έλα τώρα, γιατί είσαι τόσο δραματικός;
Τι λες;
Δεν μπορώ να μείνω στο Αρλ.
Υπάρχει κάτι παράξενο σε μένα.
Μερικές φορές δεν ξέρω
τι έχω κάνει ή τι έχω πει.
Για τον Γκωγκέν, για παράδειγμα,
αυτό που συνέβη ακριβώς πριν φύγει.
Είχαμε μερικούς καυγάδες...
Εγώ...
Ίσως τον πλήγωσα. Δεν ξέρω πώς.
Ξέρω μόνο,
ότι πήρα ένα ξυράφι,
και έκοψα ένα από τ' αυτιά μου, ναι.
Το έκανα, έκοψα ένα από τα αυτιά μου. Γέμισε παντού αίματα.
Κανείς άλλος δεν το έκανε, εγώ το έκανα.
Ήθελα να το δώσω στο Γκωγκέν μαζί με τη συγνώμη μου.
Γιατί;
Ένας Θεός ξέρει.
Και σκέφτηκα,
θα ήξερε που ήταν ο Πωλ,
έτσι έδωσα το αυτί μου στο κορίτσι στο μπαρ, στη Γκάμπι.
Ήταν φοβισμένη, όλο αυτό το αίμα...
Νομίζω ότι σκέφτηκε πως θα την σκότωνα.
Έτσι, κάλεσε την αστυνομία και μ' έβαλαν εδώ.
Εσύ τι θα έκανες, αν ήσουν αστυνομικός;
Μπορείς να φύγεις. Είναι εντάξει.
Εγώ...
Αυτή είναι μια μικρή πόλη, Βίνσεντ.
Όλοι παρακολουθούν τι κάνεις,
ακόμα περισσότερο σε μια μικρή πόλη.
Είσαι ξένος εδώ.
Πίνεις πολύ. Πάρα πολύ.
Μετά γίνεσαι υστερικός, βγαίνεις εκτός ελέγχου,
και ναι, μια νύχτα έκοψες ένα από τ' αυτιά σου.
Μπορείς να μου πεις γιατί;
Ο φίλος μου ήταν έτοιμος να με αφήσει.
Ήταν έτοιμος να φύγει.
Και κόβοντας ένα από τ' αυτιά σου
ήταν ένας τρόπος να τον κρατήσεις δίπλα σου;
Αυτό δε βγάζει νόημα.
Ήταν ένα είδος δώρου, ή μια θυσία ή τι τελος πάντων;
Τι προσπαθούσες να πετύχεις;
Δεν ξέρω.
Ίσως βοηθήσει να το συζητήσουμε.
Προσπάθησε να μου πεις. Εγώ...
Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο.
Αλλά θα ήθελα να σε βοηθήσω.
Υπάρχει κάτι μέσα μου. Δεν ξέρω τι είναι.
Αυτό που βλέπω, κανείς άλλος δεν το βλέπει και μερικές φορές με τρομάζει.
Νομίζω ότι χάνω το μυαλό μου.
Αλλά μετά λέω στον εαυτό μου,
"Θα δείξω στα ανθρώπινα αδέρφια μου τι βλέπω εγώ"
"που εκείνοι δεν μπορούν να δουν."
Είναι προνόμιο.
Μπορώ να τους δώσω ελπίδα και παρηγοριά.
Μπερδεύεις τους ανθρώπους.
Μπερδεύεις τον εαυτό σου με τους πίνακές σου.
Είμαι οι πίνακές μου.
Τι εννοείς λέγοντας παρηγοριά και ελπίδα;
Μπορεί να ζητάς πάρα πολλά απ' τον κόσμο.
Θα ήθελα να μοιραστώ το όραμά μου με τους ανθρώπους
που δεν μπορούν να δουν αυτό που βλέπω εγώ.
Ναι, αλλά γιατί;
Γιατί το όραμά μου είναι πιο κοντά στην πραγματικότητα του κόσμου.
Μπορώ να κάνω τον κόσμο να νιώσει πως είναι να είσαι ζωντανός.
Νιώθεις ότι δεν είναι ζωντανοί;
Ναι, το νιώθω.
Και νομίζεις ότι μπορείς να τους κάνεις
να το νιώσουν αυτό μέσω της ζωγραφικής;
Ναι. Ναι, απολύτως.
Ναι.
Η Γκάμπι είπε ότι το αυτί σου ήταν τυλιγμένο σ' αυτό,
και υποτίθεται ότι θα το έδινε στον Πωλ.
"Θυμήσου με," τι εννοούσες με αυτό;
Ίσως προσπαθούσες να του δείξεις
τι σήμαινε για σένα μέσω αυτής της πράξης,
αλλά αυτό ήταν κάτι που δεν μπορούσες να δεις.
Δεν ήθελα να φύγει.
Ήταν ένας τρόπος να τον κάνω να γυρίσει πίσω.
Ο Ιησούς είπε, "αν το χέρι σου σε προσβάλλει, κόψ' το."
Έτσι έκοψες το αυτί σου,
επειδή δεν άντεχες ν' ακούσεις τι έλεγε ο Πωλ;
Πιστεύω ότι έχω ένα απειλητικό πνεύμα τριγύρω μου.
Ένα αόρατο ον.
Το νιώθω, δεν το βλέπω.
Μου μιλάει και με απειλεί.
Και το μόνο που θέλει να κάνει είναι να μου καρφώσει ενα μαχαίρι στην καρδιά.
Τον είδα και προσπάθησα να τον βγάλω από μέσα μου.
Αυτός είναι λοιπόν ο λόγος που έκοψες το αυτί σου.
Το όραμά σου για τον κόσμο, όπως λες,
είναι αρκετά τρομακτικό.
Έτσι δεν είναι;
Ναι.
Φοβάμαι ότι θα επιστρέψει.
Κατάλαβα.
Λοιπόν, άκουσέ με.
Θα σε στείλουμε στο Σεν-Ρεμί.
- Πού; - Στο Σεν-Ρεμί.
Ένα πολύ ωραίο μέρος.
Το καλύτερο που έχουμε εδώ. Θα σου φερθούν πολύ καλά.
- Είναι Φυλακή; - Όχι, δεν είναι.
Είναι ένα εθελοντικό άσυλο.
Είναι επιλογή σου,
αλλά θα πρέπει να υποστείς
τους κανόνες και τις μεθόδους της φροντίδας τους.
Νομίζω ότι μπορείς να βρεις λίγη γαλήνη εκεί.
Και όταν νοιώσεις λίγο καλύτερα,
μπορείς ακόμα και να ζωγραφίσεις εκεί.
Χωρίς ζωγραφική, δε μπορώ να ζήσω.
Σε πιστεύω.
Θα έρχεσαι να με βλέπεις;
Φυσικά.Τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα.
Και είσαι σίγουρος ότι...
Θα μου επιτραπεί να ζωγραφίζω εκεί; Είσαι σίγουρος;
Ναι.
Αλλά πρώτα, όταν φτάσεις εκεί,
θα πρέπει να σταματήσεις να πίνεις, και να παίρνεις κάποια φάρμακα.
Για πόσο καιρό;
Αυτό θα εξαρτηθεί από σένα.
Θα κάνεις αυτό που σου λέω; Μπορώ να βασιστώ πάνω σου;
Μπορείς να μείνεις για ένα λεπτό;
Υποσχέθηκα στον αδερφό σου,
ότι θα του έστελνα μια ζωγραφιά σχετικά μ' αυτό που έκανες.
Μην κουνηθείς, σε παρακαλώ. Θα σου βγάλω τον επίδεσμο.
Όχι, μπορώ να το κάνω.
Κάτω από τον ουρανό που μερικές φορές σε θαμπώνει
όπως τα εδώδιμα ζαφείρια ή τα Τιρκουάζ,
κάτω από την αδιάκοπη και τρομερή ροή
από κάθε πιθανή επίδραση του φωτός.
Στην έντονα φλεγόμενη, ατμόσφαιρα,
υπάρχει ο φόβος
και η ανησυχητική επίδειξη της άγνωστης φύσης
αυτό είναι ταυτόχρονα απόλυτα ρεαλιστικό,
και όμως σχεδόν υπερφυσικό.
Συχνά η υπέρμετρη φύση όπου τα πάντα,
- όντα και πράγματα, σκιές και φώτα, μορφές και χρώματα, -
βασιλεύει και υψώνεται με μια οργισμένη θέληση
για να κραυγάσει το δικό της απαραίτητο τραγούδι
στην πιο έντονη,
και έντονα υψηλής συχνότητας, χροιά.
Είναι η ύλη και όλη η φύση,
φρενήρως παραμορφωμένη.
Η μορφή της γίνεται εφιάλτης, τα χρώματα γίνονται φλόγες,
το φως μετατρέπεται σε ανάφλεξη,
η ζωή σε φλεγόμενο πυρετό.
Αυτή είναι η εντύπωση που μένει πάνω στον αμφιβληστροειδή
όταν αυτός βλέπει για πρώτη φορά το παράξενο, το έντονο,
και το πυρετώδες έργο του Βίνσεντ Βαν Γκογκ.
Πόσο μακριά είμαστε, ή δεν είμαστε,
από την όμορφη, μεγάλη παράδοση της τέχνης;
Ποτέ δεν υπήρξε ζωγράφος
του οποίου η τέχνη να απευθύνεται τόσο άμεσα στις αισθήσεις,
από το απροσδιόριστο άρωμα της ειλικρίνειάς του στη σάρκα
και την ουσία της μπογιάς του.
Αυτός ο στιβαρός και αληθινός καλλιτέχνης, ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ,
"Πύργους" πάνω απ' τους υπόλοιπους.
Καφέ. Καφέ.
- Καφέ. - Ριξ' του νερό!
Εσύ είσαι ο ζωγράφος;
Ναι.
Καφέ. Καφέ.
- Είναι όλοι οι ζωγράφοι τρελοί; - Καφέ.
Ίσως μόνο οι καλοί. Πραγματικά δεν ξέρω.
- Χμμ. - Καφέ.
Είμαι άνθρωπος του στρατού. Ήμουν στρατιώτης.
Είναι όλοι οι στρατιώτες τρελοί;
Όχι, οι στρατιώτες δεν είναι τρελοί, αλλά οι αξιωματικοί είναι.
Όλοι οι αξιωματικοί είναι τρελοί.
Όταν με έκαναν λοχία, άρχισα να νιώθω διαφορετικά.
Καφέ. Καφέ. Καφέ.
Και όταν έγινα γραμματέας του Στρατηγού,
Είχα όλα τα κλειδιά.
Το φαντάζεσαι;
Τα κλειδιά.
Ναι.
Τα κλειδιά των φακέλων όλων των αξιωματικών.
Και μπορώ να σου πω ότι είναι όλοι τρελοί.
Όλοι έχουν σκοτώσει, βασανίσει, ακρωτηριάσει, βιάσει.
Καφέ. Καφέ. Καφέ.
Πού ήσουν τοποθετημένος;
Είναι ένα μακρινό μέρος.
Λέγεται Τόνκιν.
Και χρόνια πριν, κατά τη διάρκεια του πολέμου,
υπήρχαν πολλές, πολλές σκαμμένες σήραγγες.
Και ήξερα μια Τονκινέζα που γεννήθηκε σ' ένα τούνελ.
Καφέ. Καφέ.
Δεν είδε το φως της μέρας,
για τα πρώτα 12 χρόνια της ζωής της.
Δώδεκα χρόνια, χάθηκαν.
Μπορείς να φανταστείς να ήσουν ζωγράφος,
και να μη έβλεπες το χιόνι,
να μην ήξερες τι ήταν, τι σήμαινε;
Δώδεκα χρόνια.
Καφέ. Καφέ. Καφέ.
Ω...
Έι σκάσε, σκάσε. Σκάσε!
Τι ζωγραφίζεις;
Το φώς του Ήλιου.
Κοίτα με.
Σε παρακαλώ.
Μα...γιατί;
Απλά μείνε ακίνητη!
Σε παρακαλώ μην κινείσαι!
Στέκομαι ακίνητη... Τι θέλεις;
Θέλω να κάνω ένα σκίτσο σου.
Ένα σκίτσο;
Ναι.
Ένα σχέδιο.
Θέλω να σε ζωγραφίσω.
Γιατί;
Θα σε πληρώσω...
Μη φοβάσαι.
Ξάπλωσε κάτω.
- Εδώ; - Ναι ακριβώς εκεί.
- Εκεί. - Εντάξει.
Εκεί;
Ναι.
Θέλω να σε δω σ' αυτή τη στάση,
με το κεφάλι σου ν' ακουμπάει στο χέρι σου.
Κάπως έτσι;
- Έτσι. - Έτσι;
Όχι...
Το κεφάλι σου...
- Τι κάνεις; - Κάπως έτσι.
Έτσι.
- Όχι, έτσι! - Μη μ' αγγίζεις.
Δε σε ξέρω! Με πονάς!
Φύγε!
Αγαπητέ μου Βίνσεντ,
Κοίταξα πολύ προσεκτικά
στα έργα σου, από τότε που χωρίσαμε.
Πρώτα στο σπίτι του αδερφού σου,
και μετά στην ανεξάρτητη έκθεση.
Πάνω απ' όλα τ' άλλα, σ' αυτό το τελευταίο μέρος είναι
που μπορεί κάποιος να κρίνει σωστά αυτό που κάνεις.
Είτε επειδή τα πράγματα βρίσκονται το ένα δίπλα στο άλλο,
ή λόγω όμορων έργων.
Σου προσφέρω τα ειλικρινή μου συγχαρητήρια.
Και για πολλούς καλλιτέχνες,
είσαι ο πιο αξιόλογος στην έκθεση.
Με πράγματα από τη φύση,
είσαι ο μόνος εκεί που σκέφτεται.
Το έχω συζητήσει με τον αδερφό σου,
και υπάρχει ένα που θα ήθελα να ανταλλάξω μαζί σου,
για ένα άλλο της επιλογής σου.
Δίστασα πολύ να σου γράψω
γνωρίζοντας ότι μόλις αντιμετώπισες μια μάλλον μακρά κρίση.
Γι' αυτό, σε παρακαλώ, μη μου απαντήσεις,
μέχρι να νιώσεις εντελώς δυνατός.
Ας ελπίσουμε ότι, με τον ζεστό καιρό που θα επιστρέψει,
θα γίνεις επιτέλους καλά.
"Ο χειμώνας είναι πάντα επικίνδυνος για σένα."
"Με όλη μου την καρδιά, Πωλ Γκωγκέν."
Βαν Γκογκ!
Όχι εδώ, εκεί.
Εκεί. Εκεί.
Ακολούθησέ με.
- Εδώ είναι. - Ευχαριστώ.
Σε παρακαλώ βοήθησέ με να το βγάλω αυτό.
Ευχαριστώ.
- Καλύτερα τώρα; - Ναι.
Έλα, κάθισε μαζί μου. Μίλα μου.
Σε παρακαλώ.
Υποθέτω ότι ξέρεις γιατί είσαι εδώ.
Μπορώ να σου μιλήσω τώρα;
Για να γίνω καλύτερα.
Ή επειδή έφυγα από το άσυλο.
Τι έγινε στο δρόμο για την Αρλ;
Δε θυμάμαι.
Βγήκες από το άσυλο.
Ήθελα να βγω έξω.
Οι κάτοικοι της Αρλ υπέγραψαν ένα αίτημα εναντίον σου.
Δεν θέλουν να επιστρέψεις εκεί.
Ναι, το ξέρω.
- Έχεις κακοποιήσει ποτέ παιδί; - Όχι. Ποτέ.
Έκοψες κανένα απ' τα αυτιά σου,
για να το δώσεις σε μια πόρνη;
Είναι αλήθεια αυτό;
Ναι, το έκανα. Αλλά η Γκάμπι δεν είναι πόρνη.
Γιατί το έκανες αυτό;
Ήθελα να το δώσει σ' ένα φίλο μου.
Και το έκανε;
Δεν ξέρω.
Και αυτή ήταν μια παράξενη προσφορά, έτσι δεν είναι;
Νιώθεις θυμωμένος μερικές φορές;
Ναι.
Και τι κάνεις τότε;
Βγαίνω έξω,
κοιτάζω ένα φύλλο χόρτου, ή ένα κλαδί Συκιάς,
για να ηρεμήσω.
Και ηρεμείς;
Ναι.
Νιώθω ότι ο Θεός είναι η φύση, και η φύση είναι η ομορφιά.
Σε έχω δει στον κήπο, να ζωγραφίζεις.
Και έχω ακούσει από άλλους
να λες, ότι ήσουν ζωγράφος.
Ναι, αυτό είμαι.
Γιατί το λες αυτό;
Έχεις χάρισμα στη ζωγραφική;
Ναι.
Και από πού προέρχεται αυτό το δώρο;
Θα έλεγες ότι,
ο Θεός σου έδωσε το δώρο της ζωγραφικής;
Ναι, το έκανε. Είναι το μόνο δώρο που μου έδωσε.
Εσύ το ζωγράφισες αυτό;
Ναι, εγώ.
Και το αποκαλείς πίνακα;
Ναι, φυσικά.
Ειλικρινά πες μου, γιατί θα ήθελα να καταλάβω.
Γιατί λες ότι είσαι ζωγράφος;
Επειδή ζωγραφίζω.
Λατρεύω τη ζωγραφική. Πρέπει να ζωγραφίζω.
Πάντα ήμουν ζωγράφος.
Αυτό, ξέρω.
Γεννημένος ζωγράφος;
Ναι.
Πώς το ξέρεις;
Γιατί δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο.
Και πίστεψέ με, προσπάθησα.
Λοιπόν, ο Θεός σου έδωσε ένα δώρο
για να ζωγραφίσεις αυτό;
Ναι.
Αλλά δεν βλέπεις...
Τώρα κοίτα. Κοίτα προσεκτικά. Σε παρακαλώ.
Δεν θέλω να πληγώσω τα αισθήματά σου,
αλλά δεν βλέπεις ότι αυτός ο πίνακας είναι...
Πώς να το πω...
Δυσάρεστος.
Είναι άσχημος.
Γιατί ο Θεός να μου δώσει ένα δώρο
για να ζωγραφίζω άσχημα και ενοχλητικά πράγματα;
Μερικές Φορές Εγώ...
Νιώθω τόσο μακριά απ' όλα.
Αγοράζει κανείς τους πίνακές σου;
Όχι.
- Λοιπόν, είσαι φτωχός; - Ναι, μάλλον είμαι φτωχός.
Πώς ζεις;
Ο αδερφός μου, ο Τεό, πληρώνει για να είμαι εδώ.
Αλλά ούτε κι αυτός είναι πλούσιος.
Λοιπόν, πιστεύεις ότι ο Θεός σου έδωσε αυτό το δώρο,
επειδή θέλει να σε κρατήσει στη μιζέρια;
Ε;
Ποτέ δεν το σκέφτηκα μ' αυτό τον τρόπο.
Και με ποιο τρόπο σκέφτεσαι;
Μερικές φορές σκέφτομαι...
Ναι;
Ίσως, ίσως...
Συνέχισε.
Ίσως διάλεξε τη λάθος στιγμή.
Τι εννοείς τη λάθος στιγμή;
Ίσως ο Θεός, να με έκανε ζωγράφο
για ανθρώπους που δεν έχουν γεννηθεί ακόμα.
Πιθανόν.
Λέγεται ότι, "Η ζωή είναι για σπορά."
"Η συγκομιδή δεν είναι εδώ."
Ζωγραφίζω με τις αρετές και τα ελαττώματά μου.
Πιστεύεις λοιπόν ότι ο Θεός μπορεί να έκανε λάθος;
Θεωρώ τον εαυτό μου εξόριστο, προσκυνητή σ' αυτή τη γη.
Ο Ιησούς είπε, "Στρέψτε την ψυχή σας μακριά από τα ορατά πράγματα,
"και ασχοληθείτε με πράγματα αόρατα."
- Πράγματι. Μα... - Και ο Ιησούς επίσης,
ήταν εντελώς άγνωστος όταν ήταν ζωντανός.
Πώς το ξέρεις αυτό;
Ο πατέρας μου ήταν πάστορας.
Ήμουν γύρω από τη θρησκεία σ' όλη μου τη ζωή.
Αλήθεια; Ήταν Πάστορας;
Ναι, και πριν καταλάβω ότι ήμουν ζωγράφος,
προσπάθησα να γίνω άνθρωπος του Θεού.
Έτσι, έμαθα αρκετά γι' αυτό το θέμα.
Ξέρεις τα Ευαγγέλια;
Όχι μόνο τα Ευαγγέλια,
Μπορώ να σου πω ότι ο Ιησούς ανακαλύφθηκε
30 ή 40 χρόνια μετά το θάνατό του.
Όταν ήταν ζωντανός, κανείς δεν μιλούσε γι' αυτόν.
Δεν υπάρχει ούτε ένα γράμμα
από έναν Ρωμαίο εκατόνταρχο στη γυναίκα του στη Ρώμη,
που να λέει ότι ένας άνθρωπος που ονομάζεται Τζέσους
σταυρώθηκε στην Ιερουσαλήμ με κάποιους άλλους εγκληματίες.
Ούτε λέξη, τίποτα.
Ξέρεις, η δουλειά μου είναι να αποφασίσω,
αν είσαι αρκετά καλά για να φύγεις απ' αυτό το μέρος.
Αυτό μου θυμίζει τον Ιησού στην αυλή.
Ποια αυλή;
Μιλώντας στον Πιλάτο,
που αναμφισβήτητα αν πιστεύεις ότι γράφτηκε,
δεν ήθελε να τον σταυρώσει.
Ήταν οι άνθρωποι.
Ναι. Θα μπορούσαμε να κάνουμε μια πραγματική συζήτηση,
σχετικά μ' αυτή τη θεωρία κάποια άλλη φορά.
Ο Πιλάτος δεν ήθελε να σταυρώσει τον Ιησού,
αλλά όλα όσα είπε ο Χριστός τον ενοχοποίησαν, οπότε...
Κι εγώ επίσης,
πρέπει να προσέχω μ' αυτά που σου λέω.
Το καταλαβαίνω αυτό.
Άκουσε,
έλα να με ξαναδείς αν θέλεις.
Και να μοιραστείς κάποιες άλλες ιδέες μαζί μου.
Εν τω μεταξύ, ο Δρ Ρέι είναι εδώ και σε περιμένει.
Ήρθε να σε πάρει σπίτι.
Είμαι ελεύθερος να φύγω;
Νομίζω ότι κάναμε ό,τι μπορούσαμε για σένα εδώ.
Ελπίζω να είμαι έτοιμος.
Κι εγώ το ελπίζω.
Σε παρακαλώ, επέστρεψε αυτά τα πράγματα,
στην Κυρία και τον Κύριο Ζινού.
Ήταν πραγματικοί φίλοι.
Φυσικά, θα το κάνω.
Και δώσ' τους αυτό το βιβλίο. Πες τους ευχαριστώ.
- Γεια. - Καλημέρα.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Φρόντισε να το λάβει η Μαντάμ Ζινού.
Είναι από τον ζωγράφο Βίνσεντ Βαν Γκογκ.
Απολογείται για την καθυστέρηση.
Ένα μάτσο πετσέτες,
ένα βιβλίο, και δύο άδεια κουτιά ελιάς.
Όλη μου η δουλειά είναι εδώ.
Δεν πούλησες τίποτα.
Όχι ακόμα, αλλά η κριτική του Οριέ
ήταν εξαιρετική, πραγματικά υπέροχη.
Αυτή η κριτική ήταν παράλογη.
Δεν αξίζω τίποτα απ' όσα είπε αυτός ο άνθρωπος.
- Καθόλου. - Ναι, αξίζεις.
Η κριτική θα σε βοηθήσει.
Νομίζω...
δε με νοιάζει..
τι πιστεύει ο καθένας, αλλά...
Με νοιάζει τι σκέφτεσαι εσύ, Τεό.
Πες μου, θέλω να μάθω την αλήθεια.
Είμαι καλός ζωγράφος;
Δεν είσαι καλός ζωγράφος,
Βίνσεντ. Είσαι σπουδαίος ζωγράφος.
Είσαι σίγουρος;
Φυσικά, και είμαι σίγουρος. Γιατί να σου πω ψέματα;
Επειδή είσαι αδερφός μου. Είσαι ο αδερφός μου.
Απλά για να μ' ευχαριστήσεις.
Δε θα το έκανα αυτό.
Όχι, Ο Τεό δε θα το έκανε ποτέ αυτό.
Ο κόσμος λέει ότι,
δεν ξέρω πως να σχεδιάζω, πως να ζωγραφίζω.
Λένε ότι οι πίνακές μου είναι αδέξιοι, άσχημοι.
Με ένοιαζε τι σκεφτόταν ο κόσμος.
Αλλά όχι πια.
Δεν έχω άλλη επιλογή.
Αν δε μπορούσα να ζωγραφίσω, σίγουρα θα σκότωνα κάποιον.
Γι' αυτό σου στέλνω λεφτά για τους πίνακές σου,
γιατί πιστεύω πραγματικά ότι είσαι σπουδαίος ζωγράφος.
Και είμαι επιχειρηματίας.
Είμαι επιχειρηματίας σε τελική ανάλυση.
Λοιπόν, εσύ ζωγραφίζεις, και αφήνεις τα υπόλοιπα σ' εμάς.
Ζωγραφίζεις και μας αφήνεις να κάνουμε τα υπόλοιπα.
Ο Γκωγκέν μου έστειλε αυτό το γράμμα.
- Ναι, Το ήξερα ότι σου έγραψε. - Τον είδες;
Όχι.
- Γκωγκέν... - Δεν με ζήτησε;
...μου έστειλε αυτό το γράμμα.
Είναι εδώ;
Πραγματικά δεν ξέρω. Ναι, το ήξερα ότι σου έγραψε.
Τι γίνεται με τον Οριέ ή τον Μπέρναρντ;
Θέλεις να τους δεις; Ξέρω ότι είναι στην πόλη.
Δεν με ζήτησε; Είναι εδώ;
Εγώ...
Οπουδήποτε. Έξω απ' το Παρίσι.
Θέλω να πάω κάπου.
Δεν αντέχω εδώ. Δεν είναι η θέση μου.
Τα βρίσκω όλα πολύ περίπλοκα.
Δε βλέπω κανέναν.
Δεν αντέχω εδώ. Δεν είναι η θέση μου.
Είναι χειρότερο κι απ' το άρθρο του Οριέ.
Οπουδήποτε. Έξω από το Παρίσι. Δεν αντέχω εδώ.
Ένα μικρό χωριουδάκι.
Υπάρχει ένα υπέροχο μικρό πανδοχείο στην Ωβέρ-συρ-Ουάζ.
Ο Πισαρό ξέρει ένα γιατρό εκεί που εκτιμά τη δουλειά σου, αγαπά την τέχνη
και ίσως μπορεί να σε βοηθήσει χωρίς να σε παρεμποδίσει.
Και θα μπορούσαμε να έρθουμε να σε δούμε.
Θα πάω εκεί αύριο;
Άσε με να το κοιτάξω.
- Πισαρό... - Πρέπει να φύγω, Τεό.
- Πρέπει να φύγω. - Θα το φροντίσω εγώ.
Μπορώ να μιλήσω;
Ναι, αλλά μην κουνιέσαι πολύ.
Γιατί ζωγραφίζεις;
Ζωγραφίζω,
για να σταματήσω να σκέφτομαι.
Ένα είδος διαλογισμού.
Όταν ζωγραφίζω, σταματάω να σκέφτομαι.
Για ποιο πράγμα;
Σταματάω να σκέφτομαι,
και νιώθω..
ότι είμαι μέρος,
των πάντων, έξω και μέσα μου.
Ήθελα,
τόσο πολύ, να μοιραστώ αυτό που βλέπω.
Ένας καλλιτέχνης...
Ναι;
Νόμιζα ότι ένας καλλιτέχνης,
έπρεπε να μάθει πώς να βλέπει τον κόσμο.
Αλλά δεν το πιστεύω πια αυτό.
Τώρα σκέφτομαι τη σχέση μου με την αιωνιότητα.
Τι αποκαλείς την αιωνιότητα;
Το μετά, το μέλλον.
Χμμ.
Ίσως αυτό που λες είναι ότι,
το δώρο σου στον κόσμο, είναι η ζωγραφική.
Εάν όχι,
σε τι ωφελεί τότε ένας καλλιτέχνης;
Είσαι ευτυχισμένος όταν ζωγραφίζεις;
Τις περισσότερες φορές,
εκτός απ' όταν αποτυγχάνω.
Φαίνεσαι λυπημένος μερικές φορές.
Υπάρχει μεγάλη καταστροφή και αποτυχία,
στο κατώφλι μιας επιτυχημένης εικόνας.
Βρίσκω χαρά στη θλίψη.
Και η θλίψη είναι σπουδαιότερη από το γέλιο.
Ξέρεις,
ένας άγγελος δεν είναι μακριά απ' αυτούς που είναι λυπημένοι,
και η αρρώστια μερικές φορές μπορεί να μας θεραπεύσει.
Είναι η φυσιολογική κατάσταση,
που γεννάει τη ζωγραφική.
Νιώθεις έτσι;
Μερικές φορές μισώ την ιδέα της επανάκτησης της υγείας μου.
Σ' αυτή την περίπτωση, δε χρειάζεσαι γιατρό.
Σταμάτα να γελάς.
Σταμάτα να χαμογελάς.
- Παρακαλώ. - Συγνώμη.
Γύρνα στην πόζα σου.
Με συγχωρείς.
Εντάξει.
Μερικές φορές λένε ότι είμαι τρελός,
αλλά, ένας κόκκος τρέλας είναι το καλύτερο της τέχνης.
Δεν είσαι τρελός.
Είναι καλό να έχεις ένα γιατρό για φίλο σου.
Νιώθω έναν πόνο στο στομάχι μου.
Ήταν ντυμένος σαν τον Μπάφαλο Μπιλ.
Έι Βίνσεντ!
Ένας απ' αυτούς ήταν καλύτερος.
Σε παρακαλώ! Μην το πεις στους γονείς μας.
Τι συνέβη;
Τι έκανες;
Έχεις μια τρύπα από σφαίρα στο στομάχι σου.
Δεν ξέρω.
Αυτοπυροβολήθηκες;
Ίσως.
Δεν θυμάμαι.
Μην κατηγορήσεις κανέναν.
Έχεις όπλο;
Όχι.
Ποτέ.
Τότε πώς το έκανες αυτό;
Δεν ξέρω.
Πες...
Πες στον αδερφό μου να έρθει.
Το έκανα ήδη. Θα είναι εδώ σύντομα.
Ω, Θεέ Μου, θα δεχθείς τον γιο σου;
Ο Βίνσεντ Βαν Γκόγκ πυροβολήθηκε στις 27 Ιουλίου του 1890,
και πέθανε στις 29 Ιουλίου, από το τραύμα μιας σφαίρας στο στομάχι του.
Στις υπόλοιπες 30 ώρες της ζωής του, δεν ανέφερε ποτέ τα αγόρια,
ή οτιδήποτε σχετικό για το περιστατικό, γύρω από το θάνατό του.
Στο διάστημα των 80 ημερών που ο Βίνσεντ πέρασε
στην Ωβέρ-συρ-Ουάζ, ζωγράφισε 75 πίνακες.
Η Μαντάμ Ζινού δεν έμαθε ποτέ, ότι ο Βίνσεντ της είχε επιστρέψει
το λογιστικό της βιβλίο, γεμάτο με 65 ζωγραφιές.
Το βιβλίο βρέθηκε 125 χρόνια αργότερα, το 2016.
Απόδοση διαλόγων Drakman 1000modi